หน้าบ้าน / รวมเว็บสวย / ค้นหาสถาปนิก / สารบัญเว็บไซต์ / มโนสาเร่ / ฟรีประชาสัมพันธ์ / รวมของฟรี / พจนานุกรม / แผนที่เว็บไซต์ วรรณคดีปกปิด สรรพลี้หวน  Enter your search terms Submit search form
สรรพลี้หวน รวมนิราศของสุนทรภู่ ความรู้เกี่ยวกับสมุนไพร	สรรพลี้หวน หน้าที่ 1/4 ๏ สรรพลี้หวนควรอ่านตามบ้านร้าง หนำหรือห้างทะเลนอกเคหา จะดีร้ายปลายคำเป็นธรรมดา บอกภาษานิทานอ่านอย่าแปล เหมือนแบบเก่าเอาชื่อถือเป็นหลัก ถึงที่รักก็ให้เฉยอย่าเผยแผ่ ให้อภัยบ่าวสาวหนุ่มเฒ่าแก่ ผึ้งขึ้นแลหยบอ่านสำราญเอย.     สรรพลี้หวนเป็นวรรณกรรมชิ้นหนึ่ง ของเมืองนครศรีธรรมราช มีผู้พบต้นฉบับที่วัดพระบรมธาติ โดยไม่ทราบชื่อผู้แต่ง เนื่องจากมีการกล่าวถึงวรรณกรรมชิ้นนี้ กันเป็นประจำในหมู่นักเลงกลอน แต่ยังมีบางคนที่รู้จักเพียงชื่อ เพราะหาต้นฉบับที่จะอ่านไม่ได้ พิคซีอาร์ตดอทคอม เห็นคุณค่าวรรณกรรมชิ้นนี้ จึงนำมาเผยแพร่แก่ผู้สนใจ ขอเชิญติดตามได้ดังต่อไปนี้:     ๏ นครยังมีเท่าผีแหน กว้างยาวแสนหนึ่งคืบสืบยศถา เมืองห้างกวีรีหับระยับตา พันหญ้าคาปูรากเป็นฉากบัง สูงพอดีหยีหิบพอหยิบติด ทองอังกฤษสลับสีด้วยหนีหัง กำแพงมีรีหายไว้ขอดัง เจ้าจอมวังพระราโชท้าวโคตวย มีเมียรักพักตร์ฉวีดีทุกแห่ง นั่งแถลงชมเชยเคยฉีหวย เจ้าคีแหมรูปโอเมียโคตวย ท้าวหวังรวยกอดินอยู่กินกัน มีลูกชาวไว้ใยชื่อใดหยอ เด็กไม่ลอเกิดไว้ให้คีหัน นอนเป็นทุกข์ดุกลองยิ่งคอดัน ให้ลูกนั้นหาคู่เป็นหูรี ต้องไปขอลูกสาวท้าวโบตัก มันตั้งหลักอยู่ไกลชื่อไหหยี เป็นลูกเชื้อเนื้อนิลนางหิ้นปลี เมืองห้างชีปกครองทั้งสองคน     ๏ หยิบกระดาษดินสอมาจอดับ เขียนแล้วพับอ่านดีครบสี่หน ให้เสนีมีหือถือนิพนธ์ เด็กหนึ่งคนก้มพักตร์มาดักรอ จึงตรัสใช้เสนีให้คลีหาน สูรีบผ่านบ่ายพักตร์เถอะดักหยอ ผมเป็นโรคเหน็ดเหนื่อยหัวเดือยปอ รักษาพอมาคลายกินหายควี แต่นายใช้จำกัดดัดไม่ขอ ถึงเด็กลอก็ต้องไปถึงไหหยี รับสาโรโคตวยพวยทันที จากบุรีเร็วพลันดันไม่รอ เข้าป่าแกแลทั่วกลัวผีเห็น เดินเย็นๆตัดตรงเข้าดงหลอ พบสระศรีบัวชุกดุกขึ้นออ เด็ดสองลอดมกลิ่นหอมหมินดี ชะนีหงส์ลงดินลงกินน้ำ เดินมุ่งตามเห็นรอยหอยกับหมี พบเบื้องอ่างถางใหญ่ไหของคี ใครมาตีแตกสะเก็ดเหมือนเด็ดยอ เที่ยวจรดลยนเค็ดไม่เสร็จเรื่อง ใกล้ถึงเมืองหิวจี้ไม่มีหอ อดข้าวน้ำสามวันดันทั้งวอ บอบเสียพอตัวกูเรื่องหูรี พบดอกตอกอดำจำต้องเด็ด ยีให้เหม็ดเกลี้ยงวาวเหมือนหาวสี บรรลุถึงเขตทางเมืองห้างชี เจ้าธานีหัวด่างเป็นสางคลอ กำแพงก่อต่อด้านทหารเฝ้า เสียงคนฉาวเข้าไปถึงไดหลอ พวกเสนาเซ็กเซ็กเด็กมารอ มายืนออถามดูแล้วหูดี เราจากไกลไฉแข็งเก่งนักหนา ถือสาราจะเข้าไปให้ไหหยี ท้าวโบตักจอมวังยังพอดี เจ้าหิ้นปลีคีหันหรือฉันใด นายข้อดีว่าอยู่เปิดตูแอด ตาดเกือบแขดเสียงเบียดเรียดไม่ไหว นายดักหยอรายงานแล้วผ่านไป เห็นข้อไรนั่งกันกับภรรยา ค่อยคอด้อมน้อมกายถวายสาส์น คลีถึงหานวันนี้ดีเข้าหา เนตรยลเค็ดเสร็จสรรพรับสารา ในวาจาโคตวยรักด้วยกัน ได้จากเมืองห้างกวีเจ้าคีแหม มาพูดแย้มบุตรีไปดีหัน ให้ใดหยอขอดูเป็นคู่กัน โบตักนั้นหิ้นปลีพลอยดีใจ เรียกลูกสาวขาวเด็ดเหมือนเห็ดยาง พิศพางค์รัศมีราศีไห ผู้ใดยลทุกเค็ดมีเม็ดใน พอเติบใหญ่เป็นทุกข์เพราะหุกลี ได้ฟังพ่อถอดอกเดินออกหา นั่งวันทาลกลกน้ำหกสี เรียกลูกมาเป็นไฉนเรื่องไหคี ให้ลูกนี้เข้าใจเพราะใดคอ เจ้าฟังพ่อยอดกจะยกเรื่อง อย่าคอเดืองเล่าไปเรื่องใดหยอ พ่อจะยกหกเท็จเรื่องเด็ดยอ เด็กไม่ลอข้ามแดนมุ่งแม่นมา ท้าวโคตวยเป็นพ่อมาขอเด็ก ถึงตัวเล็กก็พอดีไม่สีหา นี่ตัวพ่อคอดันลั่นวาจา ตัวเจ้าอย่าขอดัดได้นัดงาน สุดแต่พ่อคลอดำทำไฉน กีจิ้มใหกับข้าวของคาวหวาน หนึ่งตักข้าวคลีหุกคลุกน้ำตาล สำหรับงานเลี้ยงคนทุกดนคอ แล้วหูหมีฉีหีกฉีกให้เล็ก ไว้จอเด็กพอดีมีทุกหอ หอยกับหมียีหำยำให้พอ ดาวให้ยอไข่เป็ดเด็ดให้ยำ ลูกมะกอกดอกตอขอให้ดูด ฉีเข้าหูดเส้นหมี่เอาสีหำ แกงตังหุนพรีขี้หิกใส่หยิกตำ ส้มกอดำเชือดตอยใส่หอยจี ควายหนึ่งขาหาหมีใส่ดีหม กวนขนมยาเหม็ดเห็ดฉูฉี ต้องฆ่าไก่มัสการหานเจ้างี ดูเดือนปีถึงวันดันคอยรอ ขึ้นสิบสี่ปีเหิดเปิดโอกาส จำอย่าพลาดแน่ประจักษ์นะดักหยอ รีบไปบอกโคตวยเตรียมหวยคอ เราดักรอทำงานการวิวาห์ นายดักหยอขอลาคีหากลับ น้อมคำนับทันทีขอบีหา รีบอย่าเหม็งเด็งฉอไม่รอดา หนึ่งพริบตาถึงวังดังเข้าวอ เห็นคีแหมแย้มยั่วกับผัวรัก นั่งเชยพักตร์นิ่มนุชแม่ดุจหลอ เสนาเฝ้าเล่าเสร็จเรื่องเด็ดยอ นางชอบพอหันไหเข้าใยดี ว่าแต่งงานสิบสี่ต่อปีเหิด ลูกที่เกิดพาไปให้ไหหยี การตกเรารู้สิ้นเรื่องหิ้นปลี ถึงวันดียกพลทุกดนคอ พร้อมเจ้าบ่าวแม่พ่อที่ขอดัก ให้ชวนชักกันไปกับใดหยอ เตรียมยกพลเจ้าบ่าวดาวยอๆ เลี้ยงให้พอบ่าวสาวหาวเหม็นคี อยู่ในเขตเดือนนี้ยังปีหิด เรื่องที่คิดไว้พลางไม่ห่างถี ขอแบ่งรักพักรอการหอดี ยกโจรีต่อดั้งคิดหวังรวย     ๏ จะกล่าวข้อจอโดนเที่ยวโผนผก ขอกล่าวยกถอดอกกับคอกถวย ทั้งสอดองสองนายไม่ไข้ป่วย หวังแต่รวยเที่ยวปล้นทุกหนคี พร้อมทั้งคู่อยู่ใต้ไม้หยีหำ พอเย็นค่ำกินเหล้าแกล้มหาวสี หยิบน้ำพริกมาตั้งนั่งจอดี พอเมาจี้ขอแดงแถลงกัน ว่าคืนนี้จีหีบจีบสักบ้าน ทั่ววิหารบ้านมีแถวคีหัน เมื่อกินแล้วอย่ารอนั่งคอดัน เสกแป้งยันต์เป่าลงให้ดงคอ แขวนทิศหมอนสำคัญลงยันต์เก็ด ผ้าชีเห็ดอย่างดีใส่ผีหอ หยิบปืนพกนกสับใส่ดับคอ พอดักยอคนที่จากที่มา พอถึงเมืองโบตักแล้วพักหยุด เข้าจีหุดไฟส่องทุกห้องหา ยืนกินว่านดานวอเอาทอดา พอขึ้นตาตัวแดงรู้แหงดี เป่าอาคมลมฉีเหมือนผีหูด ลูกหลักฉูดถูกหาของทาสี น่านอนแอบชั่วคราวหาวเหม็นคี เห็นแต่คลีติดไหเข้าในวัง ถึงโบตักอัปรีย์นอนทีหับ กำลังหลับนิ้วชี้นอนหยี่หัง เก็บขอยหมนจนพอยอดังๆ เจ้าจอมวังฟอดื้นค่อยลืนตา เสียงปืนลั่นทันทีนอนพีหิง กลีบนหิ้งพอดีมือควี้หา ลุกตะลึงหึงหมีเรียกธิดา พวกโจราเข้าวังดังเอาคลอ เข้าบังคับจับตัวหัวกับผี เอาหีบคีไม่หลุดดุดเกือบหลอ เก็บของใหม่ไหหมีทุบตีต่อ ใดไม่ปอยอมตายกลัวหายตี แม่หนีเห็บเจ็บจี้ยิ่งคีหัน โกรธตัวสั่นตบหังเข้าดังผี ท้าวแค้นในไลเข็ดเอาเห็ดยี เข้าราวีรอดั่งประทังกัน ฟอกับดาดหวาดหวั่นหันดังสี ถูกหูหมีร้องฉาวเข้ากี้หัน ถ้าไม่ตายย้ายเด็ดให้เหม็ดยัน กระโดดฟันดาบกินถูกหิ้นปลี ร้องอึงมี่สีเหียวปลายเตียวแขด ถึงเต็กแหลดอยู่ไม่ติดโลหิตฉี เมียม้วยดิ้นสิ้นใจพึ่งไหคี ป่าของพีขึ้นรักต้องปักคอ ฝ่ายลูกสาวไหหยีหนีเถอะพ่อ หยุดดักรอโจรีจะขี่หอ สู้ไม่ไหวพ่อก็เหนื่อยเพราะเดือยปอ ดวนก็นอชะแรลงแก่งอม พลางร้องใช้ไหหยีรีบหนีหัน แม่เจ้านั้นเป็นผีผู้จีหอม ยังคงแต่ตัวพ่อเป็นจอดอม สู้อดออมจอดลไปจนตาย กำลังรุมดุมสอเข้าทอดับ จะจีหับไหหยีวิ่งหนีหาย พาหิ้งวี่ตีหัวความกลัวตาย ไปแอบกายบังตอใต้ยอดิน พวกโจรีตีหามออกตามสาว พอลมว่าวพัดฉีได้กลีหิ้น พบแต่รอยขอยหมนหล่นกลางดิน ยิ่งหมีหินแถวทางสาบหางนี พบสักทีคีหันได้ยันเก็ด จะยีเท็จวิ่งสูญพาหูนสี เที่ยวยีแหงแดงขอเดินยอดี จับไหหยีฟังข่าวใต้ดาวยอ พ่อเป็นตายไม่รู้เพราะหูกี ยังเห็ดยีก็ไม่เก่งเด็งจะฉอ ครั้นกลีหับกลับบ้านดานแทงวอ จากใต้ยอวีหายพากายมา เป็นกุศลหนคีตามทีหัน กระทั่งทันโยคีฤาษีหา เห็นกุฏีปลูกล่อศาลอดา ค่อยพีหารีหูไหว้มูนิน       โปรดอ่านต่อหน้าถัดไป
Copyright © 2002 by Pixiart.Com. All rights reserved. Contact us Click Here