| ๏ จะยกข้อโยคีฤาษีแหม | อยู่ที่แคมกุฏีนั่งกีหิน |
| เป็นอาชีพชอบพอไม่กอดิน | รักษาศิลเข้าฌาณรังขารใย |
| เห็นสีกานารีนั่งมีหอง | เจ้าตาร้องที่นี่ใครตีไห |
| เห็นหาวสีหลีหามพ่อถามไต่ | มุ่งตาใสลีแหมาแต่ตัว |
| พ่อแม่ยายย้ายเข็ดไม่เสร็จเรื่อง | เพราะรีเหื้องจากผีคิดหนีหัว |
| อยู่ไม่ได้รูปหล่อหลบหอดัว | เลยปลีกตัวพีหามาถึงตี |
| ฟังโยคียีแหมพูดแย้มหน่อย | มีน้ำหอยนีไหตกไหลฉี |
| เอามือยีคลีห้าวหามเท่าชี | เล่ามุนีฟีหังอย่ากังวล |
| ท้าวโบตักเป็นพ่อหล่อกว่าเด็ก | ชื่อไม่เล็กมั่งมีไม่จีหน |
| ฉันไหหยีชอบพอทุกคอดน | เพื่อนทุกคนเห็นทักมาดักยอ |
| น้ำลีเหือดเลือดแท้แม่หิ้นปลี | พวกโจรีฆ่าฟันนอนดันสอ |
| แม่ถูกฆ่าพ่อถูกตีเอาดียอ | ดังในคลอกวาดเก็บน่าเจ็บใจ |
| ลูกขอพักที่นี้พอฝีหาก | ทนอดอยากสักทีตามจีไห |
| พ่อยินดีพีหาหลังคาใน | ห้องสีไหต่อดั้งที่บังกาย |
| อยู่ที่วัดหัดวิทย์สอนหิดสี | คอดีๆหัดเทศน์วิเศษหลาย |
| เรียนคาถมดมคอมีหลอดาย | พ่อสอนให้ทุกประการถึงหารวี |
| จะเหาะเหินเมฆีวิถีหาง | ถ้าว่าพลางลอยสูดขึ้นหูดถี |
| เจ้าตาบอกหมายจำนั่งหำดี | ทำฤทธีเหาะไปพันใดกอ |
| ถ้าสูงนักสักคูนีจะจีหิก | พอหายพลิกสู้ที่ธรนีหอ |
| ได้ทุกทางไม่ล่งใครด้งจอ | ถึงดาวยอตีหัวไม่กลัวใคร |
| จนย่ำดึกฝึกหัดยัดข้างเว็ด | ย้ายจนเข็ดกับฤาษีนั่งคลีไห |
| | |
| ๏ ขอหยุดบทจดต่อเรื่องขอใด | กล่าวต่อไปโบตักทรงศักดา |
| เข้ามากอดหิ้นปลีนั่งคลีหำ | นับว่ากรรมของพี่พระยีหา |
| เคยยอดีรีหูอยู่กันมา | เจ้าลอดาแล้วน้องให้หมองนวล |
| เมื่อบุญยังดีๆปีกับไห | ยามไปไหนตัวพี่เคยชีหวน |
| ถูกถอดอกตอกตำยำยียวน | ไม่ถึงควรถึงตายแม่หายควี |
| ยกภูษีปีหิดแล้วปิดศพ | ชาติหน้าพบกันเล่าเถิดหาวสี |
| แม้นตายไปข้างหลังยังยอดี | เก็บหิ้นปลีทำศพพอจบเดือน |
| เธอไว้ทุกข์ดุกลอเป็นบ่อรัก | เฝ้ารีหักโศกีไม่หมีเหือน |
| ใกล้พอดีวิวาห์เขามาเตือน | ทอถึงเดือนบุตรโตท้าวโคตวย |
| | |
| ๏ แสดงยอตอตั้งเกิดดังขลอ | ดุกมันลอเต็มที่เรื่องคีหวย |
| นายใดหยอรอดักรักหวังรวย | พร้อมโคตวยลูกบ่าวเขาเล่ามา |
| ว่าบังเกิดฉาวเฉินเหินขาวผี | จับเห็ดยียิงปล้นเข้าค้นหา |
| ยิ่งร้อนหนักดักรอรีบพอดา | ใช้บุตราใดหยอแขบกอดิน |
| รับข้าวน้ำหามชีฉูฉีเห็ด | เนื้อใยเก็ดหายควีกีกับหิน |
| แขบไปหาอย่ารอหิ้วหม้อดิน | ใส่น้ำกินตัดทางเมืองห้างชี |
| รีบครรไลใดหลอคอเกือบหัก | บุกรีบรักร้อนใจด้วยไหหยี |
| จะแต่งงานยานเว็ดไม่เสร็จที | เกิดธุลีขอดัดน่าขัดใจ |
| ตัดทุ่งกว้างทางใหม่ป่าไทรโขก | ต้นขลีโหกหัวหมีไม้พีไห |
| ล้วนหุมยีรีหาพันหญ้าไทร | น้ำคลอใดไหลคล่ำเป็นลำธาร |
| ลงหวิดตักลักบ้างพอสางร้อน | ข้ามดีหอนหาวยีลำธีหาร |
| อัศจอขอดันเกิดบันดาล | รู้เหตุการณ์ว่าวัดไม้ดัดงอ |
| ต้นสีขาวยาวรีขางกีหุด | ยืนก้มมุดถามไถ่เรื่องใดหลอ |
| ช่างคนไทยหรือเจ็กให้เด็กกอ | ใดขึ้นปอบนกุฏขอหยุดกัน |
| ได้จากบ้านมาไกลผมใดหยอ | ถอนใจผรอพอดีฤาษีหัน |
| นั่งเสกดินสอพองป้องเก็ดยัน | ถ้าคอดันใส่หายไว้ใช้เอง |
| นี่เจ้ามาเพียงนี้ตามครีไห | จงปราศรัยกับฤาษีอย่ากรีเหง |
| เจ้าอย่าหกยกคำทำกรอเดง | คนกันเองเล่าพ่อได้ยอดี |
| ผมเที่ยวตามคู่หมั้นจนดันสอ | หญิงที่ขอนี่หรือชื่อไหหยี |
| ถูกโจรปล้นตกใจเอาไหคี | ผมรีบรี่ข้ามแคว้นถึงแดนลอ |
| เรื่องนารีชีหักพักในกุฏ | จะยอดุจสีไหคร่าวใดหยอ |
| เรียกพีหามานี่เอาดียอ | ด้งมันจอนั่งถ้ามาเร็วๆ |
| สาวดุ้งตื่นพอดีฤาษีแหบ | ลุกขึ้นแขบทันทีเจ็บอีเหว |
| เอื้อมหยิบหวีสีหางอย่างม้าเร็ว | แต่งเลวๆพอเสร็จเสด็จยัง |
| ถึงมูนีหวีใหภิปรายถาม | ใครตีหามมานี่ระวีหัง |
| นี่คู่หมั้นรูปหล่อเขายอดัง | งานข้างหลังเขาจะแต่งกับแหงดี |
| เป็นคู่รักใดหยอน่าถอดอก | สาวยิ้มออกหัวฉาวหาวถีๆ |
| เล่าแต่หลังดังฟอจบพอดี | ตัวผมนี้จะพาคนเอาดลยอ |
| จะแต่งงานต้นปีมารีหับ | เกล็ดไปยับเมืองใหญ่บ้านใดหยอ |
| พ่ออย่าขัดตัดคำดำติดรอ | เด็กนั่งคลอหมีเห็นนึกเอ็นดู |
| ไม่หยุดรอพอดีฤาษีให้ | พอกราบไหว้มุนีนั่งดีหู |
| สวัสดีตีหามตามคำครู | วันกินอยู่หอดีอย่ามีภัย |
| ทั้งกกกอปอดีอย่ามีหมอง | ให้เงินทองเกิดมีทั้งสี่ไห |
| รับเอาพรของพ่อลูกขอใด | ลุกขึ้นไปเดินตามพาหามตี |
| แล้วบีหอกออกรกยอดกหน่อย | ชมอึกอ้อยชีหำต้นดำหมี |
| กรูดฝีไหใยเค็ดชมเห็ดชี | ต้นยอดีเดือยปอลูกกอดิน |
| นนทรีย์ห่มนมหวันต้นจันทร์สัก | ไม้บ่ารักแหนหยีย่านปีหิน |
| พยอมเค็ดเหม็ดหมันลูกจันทร์อินทร์ | เต็มแผ่นดินแน่นไปหนัดใดกอ |
| ชมไปพลางย่างเค็ดพบเห็ดงอก | ถอกับดอกชมเล่นให้เด็นหอ |
| ดอกไม่ดียีเห็ดเด็ดเกือบลอ | ดอกไม่ปออย่าทุกข์เจ้าหุกลี |
| เห็นไหหยีหนีเหื่อยเดินเมื่อยเหน็ด | บุกป่าเห็ดดอกขาวเหมือนหาวสี |
| หยุดกันไปใยเป็ดถอนเห็ดยี | เอาหีบคีพอเสร็จหายเข็ดเลย |
| ระอาเอือนเหมือนไข้ไม้ตีหอก | มันแทงยอกเจ็บจี้หนามตีเหย |
| โลหิตฉีหวีห่างยกย่างเลย | สาวไม่เคยหนามตำเข้าหำดี |
| พอถึงวังยังที่ต้องรีหับ | จะขอจับโคตวยแม่หวยสี |
| เห็นลูกบ่าวดาวยอว่าออดี | หัตถ์ชูลีไหว้พ่อยอดังๆ |
| ค่อยยกย่องสรรเสริญเกิดเหินหมี | เมื่อลูกนี้อยู่ไปในวีหัง |
| หอบเงินทองของเสร็จในเว็จยัง | ของคลีหังวังทองหัวดองทอ |
| พ่อรู้ข่าวฉาวเฉินพาเหินดี | นางหิ้นปลีแม่เจ้าถูกดาวหลอ |
| ท้าวโบตักย่อยยับดับเกือบพอ | เดือยพานอยกธงเกือบปลงชนม์ |
| พ่อให้ลูกตามไปรับไหหยี | พาหับกลีวีหายไม่ไร้ผล |
| ไปแต่งงานบ้านพ่อเขาจอดน | ไม่มีคนขอดัดจะจัดการ |
| จัดกินเลี้ยงที่นี่วาวีหา | สุริยาทีเหียมเตรียมของหวาน |
| ถึงปีเหือนเดือนจอพอประมาณ | มาในงานทุกคนทั่วดนคอ |
| พวกแก่เฒ่าบาวยังนั่งดักล้อม | พรีทุกห้อมมากมีนั่งอีหอ |
| บ้างชูแว่นจุดเทียนนับเดียนวอ | เด็กมารอชีเหินเจริญพร |
| ชะยันโตโยเห็ดกันเสร็จสรรพ | เตรียมห้องหับวันดีนีกับหอน |
| หยุดรอดักลักบ้างวางไว้ก่อน | จับเป็นตอนต่อไปใดจะคลอ |
| | |
| ๏ พอค่ำดีสีหำดำทั่วจบ | ไม่หลีหบนอนในกับใดหยอ |
| เกิดฝนตกสกเส็กเด็กไม่ชอ | เด็จจะยอจีหุกนอนคลุกคลี |
| มือพีหาฟ้าแลบอยู่แปลบปลาบ | เด็กชีหาบชายฝาหลังคาสี |
| พระพายฉัดพัดพวยหวยติดคี | หันยังมีนอนทนให้ดลยอ |
| พอเสร็จสรรพหลับดีตอนผีเหย | เงียบไปเลยเข้มแข้งปลายแด็งฉอ |
| ตำนีหารจารเพิ่มเอาเดิมตอ | ดังมันยอตีหั้งเรื่องยังมี |
| | |
| | กลับหน้าก่อน / หน้าถัดไป |
